Með sínum góða takti og flottu ryþmum eru blús og djass mikilvægar tónlistartegundir í sögu tónlistar. Blús og djass tjá ríkar hefðir með bæði einföldum og flóknum mynstrum, skölum og hljómabreytingum. Hljóðfærin sem notuð eru fyrir báðar tegundir, blanda saman tónum sem framleiða skemmtileg hljóð sem allir geta notið.

Í lok 19. aldar endurspeglaði blúsinn menningarheim afrísk-ameríkumanna. Hann kom upprunalega frá suðurhluta Bandaríkjanna og tónlistin blandaði andlegum hljómum, rímum og tali með hljóðum gítars, básúnu, munnhörpu og saxófóns. Ólíkt djassinum, þá notar blús spurningar- og svaratækni svo og endurtekna bassalínu sem er alveg nauðsynleg og einkennir hljóm tónlistartegundarinnar.

Blús hljómsveitir samanstanda venjulega af einum listamanni og svo bakgrunns hljóðfæraleik sem fylgir. Lítillegur trommuleikur fylgir bassalínunni og leggur áherslu á lúmskar laglínur sem fljóta létt undir fögrum orðum söngvarans. Stærri hljómsveitir eru einnig til fyrir blús, en það er djassinn sem lætur söngvara sameinast í heilli hljómsveit og hljómum úr flóknum mynstrum. Blues leggur áherslu á skilaboð söngsins sem oftar en ekki endurspeglar reynslu listamannsins sjálfs, en djass leggur áherslu á hljóðfæraleikinn, hljómganginn og uppsetningu hljóðfæranna.

Djass þróaðist út frá blúsinum en óx svo í stórum borgum eins og New Orleans í lok 19. aldar. Þetta úskýrir kannski hinar stóru hljómsveitir úr málmblásturs- og slagverkshljóðfærum. Tríó er með bassa, trommum og gítar eða píanó. Kvartett eða kvintett getur bætt við málmblásturshljóðfærum sem virka vel með hvoru öðru. Stórar hljómsveitir (e. big bands) hafa yfirleitt mörg blásturshljóðfæri, svo sem fimm trompet, fimm saxófóna, fjórar básúnur og flautur eða klarínett. Djass hljómsveitir samanstanda af nokkrum hljóðfærum sem stuðla saman að glæsilegum og lagrænum hljóðheim.

Með því að nota fjölbreytt úrval hljóðfæra, sameina djass og blús tónlistarmenn hefðir og einstakar hljóðfærasamsetningar til að búa til sálarmikinn hljóm. Áhorfendur um allan heim hlusta á bæði djass og blús. Þessar vinsældir stafa kannski af uppruna tónlistarinnar sem byrjaði sem leið til að tjá menningarlega erfiðleika og gleði fólksins.