Djass og blús skemmtir áhorfendum um allan heim, með sínum djúpu, sólríku tónum. Þessi grein fjallar um nokkra listamenn sem skilgreindu tónlistina á þróunarstigum með vinsældum sínum og auk þess um einstaka stíla þeirra sem blandaði saman djassi og blús á eigin vegu.

Duke Ellington var tónlistarmaður sem jók vinsældir djass til muna. Hann ferðaðist um allan heim með djass-hljómsveit sinni í meira en 50 ár og spilaði tónlistina sína frammi fyrir áhorfendum sínum og aðdáendum. Verk hans voru einstaklega frumleg, þau voru blanda af Harlem-ryþma, blús hljómum og framandi tónlistarmennsku Dukes. Ellington hlaut Pulitzer-verðlaunin árið 1999 fyrir framlag hans til menningar og listar.

Bessie Smith var ein vinsælasta söngkona á 3. áratug síðustu aldar. Öflug rödd hennar skaut henni á toppinn og hún seldi hundruðir þúsunda platna sem var óvenjulega mikið fyrir þann tíma. Sterk kontra-alt rödd Smiths heillaði hlustendur. Hún söng með hæfileikaríkustu tónlistarmönnum síns tíma, svo sem Joe Smith, Charlie Green og Louis Armstrong. Tónlistin hennar lýsti félagslegum vandamálum eins og fátækt, kynhneigð og kynþáttaátökum. Verk Smiths voru heiðruð fyrir mikilvægi þeirra og gæði árið 1970 og tekin inn í Grammy Hall of Fame.

Gítarleikur Alonzo (Lonnie) Johnson er stórkostlegur og ekki hægt að bera saman við neinn annan gítarleik. Hann þróaði stíl sem sameinar bæði einleiksleiðara og ryþma í senn. Listamenn nota tækni Johnson í jazz, blús og rokk. Lonnie var alinn upp í tónlistarfjölskyldu og lærði að leika á fiðlu, píanó og gítar. Johnson þakkaði gítarleiknum fyrir farsælan feril sinn. Tónlist hans hefur haft áhrif á margar kynslóðir tónlistarmanna. Elvis Presley bjó til útgáfu af einu lagi Johnsons og Bob Dylan sagði einnig að Johnson hafi haft áhrif á tónlist sína og sýningar.

Allir þessir listamenn stuðluðu verulega að þróun og vinsældum djass og blús. Allt frá innilegum ballöðum til ákafra, flókinna laga, þá hafa verk þessara þriggja brautryðjenda enn áhrif á komandi kynslóðir tónlistarmanna.